Халықаралық қарттар күніне орай Рудный қаласындағы Мемлекеттік тілдегі кітапханада «Қарттарын қадірлеген ел ардақты» атты іс-шарамен қоса жергілікті қаламгер, өнерпаз Қыдыр Өтебайұлының кездесу кеші өткізілді.

«Қартын сыйлаған елдің – қазынасы мол» деп өсиет еткен қазақ, қашанда қарттарын қадірлеген. Осы айтулы мерекеде, кітапхана меңгерушісі ретінде, қарт адамдарға адал еңбегі мен мол өмірлік тәжірбиесі үшін құрметпен жүрекжарды тілегімді білдірдім. Тағылымы мол кеште М.Дулатов атындағы №15 мектептің 6 «Б» сынып оқушылары өлең оқып, дайындап әкелген сыйлықтарын табыстады. Ал Рудный қалалық музыкалық колледжінің студенттері күмбірлетіп «Салық өлген», «Терісқақпай», «Мұнайшы Ақжелең» күйлерін орындап, өнерлерін дүйім жұртқа паш етті.
Жергілікті қаламгер, өнерпаз Қыдыр Өтебайұлының өмір жолы мен шығармаларын өскелең ұрпаққа насихатап, арнайы дайындалған бейнеролик көрсетіліп, кітап көрмесіне шолу жасалды. «Кездесу» клубының мүшелері Жаңбыршы Тілеуқабылов, Сүндет Молдашов, сондай-ақ Муслима Баймурзенова Қыдыр ағамызға жыр арнауларын оқыды. Іс-шара барысында «Жадыра» вокалдық ансамбілінің әншілері Жақсылық Какенов пен Шәмшия Қайыркенова әсем әуендерін шырқады.
«Дәстүрге жол» аналар жобасының мүшелері Злиха Жүсіпова мен Сырғагүл Джарменова сөз сөйлеп, ізгі тілектерін білдіріп, осындай игі іс-шаралардың жалғаса беруіне тілектестік білдірді. Оқушыларымыз мол әсер алып, көңілді тарқасты. Кездесу барысында ақ сақалды аталар мен ақ жаулықты әжелерімізге кітапхана ұжымының атынан шай дастарханы жайылып, кеш қонақтары мен студенттерге Алғыс хаттар мен сыйлықтар табысталды.
Гүлбараш УАЛИЕВА,
Мемлекеттік тілдегі
кітапхана меңерушісі,
Рудный қаласы
Я непоколебимо верю, что наука и мир восторжествуют над невежеством и войной, что народы сойдутся друг с другом не для разрушения, а для созидания, и что будущее принадлежит тем, кто сделает более для страждущего человечества.
Величайшие открытия рождаются из простых наблюдений, если смотреть на мир с пытливостью ребёнка.
Наука должна служить людям, а не оставаться в стенах академий. Наука не имеет родины, потому что знание принадлежит всему человечеству.
На той ступени развития, которой мы достигли и которая обозначается именем «новейшей цивилизации», развитие наук, быть может, ещё более необходимо для нравственного благосостояния народа, чем для его материального процветания.
Учитель – это светоч нации. Ежедневным кропотливым трудом каждый из вас вносит неоценимый вклад в развитие страны. Вы сеете семена знаний в молодые сердца и растите мыслящую нацию. Ибрай Алтынсарин говорил: «Превыше всего я ценю хорошего учителя». Педагог – ключевая фигура в построении будущего страны, поэтому ему должно быть отведено достойное место в обществе.