Қуыршақ театры арқылы адамгершілікке, достыққа, адалдыққа, «жақсыдан үйреніп, жаманнан жиренуге» тәрбиелеу мақсатында Арқалық қаласындағы Қосымша білім беру орталығында педагогтерге арналған шеберлік сағаты өткізілді.
Шеберлік сағатын педагогтер, ең алдымен, көңілді әуенмен бастады. Ортаға шығып, «Жақсы көңіл-күймен амандасу» сәтінде көңіл-күйлерін әртүрлі смайликтер арқылы көрсетіп, бір-бірімен амандасып шықты. Артынша театр түрлері, қойылым барысы, оны көрсету жолдары түсіндірілді. Қойылымды қоймас бұрын, әртүрлі жаттығу жасау қажет. Соның бірі – дауыс ырғағын келтіру үшін, қатысушылар жаңылтпашпен жұмыс жасап өтті. Одан кейін тыныс алу жаттығуларын жасау мақсатында трубочкамен әріптерді орналастырды.
«Ептілік» кезеңінде қол қимылдарының ептілігін жолға қою үшін маркермен жүрек, үш бұрыш, төрт бұрыш, шеңбер жасап, ептілігін таныта білсе, «Есте сақтау» кезеңінде әртүрлі шарларды рет-ретімен орналастырып, шапшаңдықтарын көрсетті. «Сезіну» кезеңінде бәрі де ортаға шығып, бір-бірлерінің арқаларына сурет салу жаттығуын жасап шықты. Ал, «Ауызбіршілік» кезеңінде топ болып жұмыс істеп, қатысушылар ауызбіршіліктерін көрсете білді.
«Ертегісіз өскен бала – рухани мүгедек адам. Біздің қазіргі балаларымызға ертегіні ата-аналары айтып бермейді. Ал, бесікте жатқанда құлағына анасының әлди үні сіңбеген баланың көкірегі кейін керең болып қалмаса деп қорқамын», – деген екен Б.Момышұлы. Іс-шара соңында «Менің атым Қожа» фильмінен үзінді көрсетіліп, импровизация жасалды. Барлық педагогтер белсенділік танытып, соңында ризашылықтарын білдірді.
Жазира ТОНАШИНА,
Қосымша білім беру
орталығындағы «Қуыршақ
және театр» үйірмесі,
Арқалық қаласы
Я непоколебимо верю, что наука и мир восторжествуют над невежеством и войной, что народы сойдутся друг с другом не для разрушения, а для созидания, и что будущее принадлежит тем, кто сделает более для страждущего человечества.
Величайшие открытия рождаются из простых наблюдений, если смотреть на мир с пытливостью ребёнка.
Наука должна служить людям, а не оставаться в стенах академий. Наука не имеет родины, потому что знание принадлежит всему человечеству.
На той ступени развития, которой мы достигли и которая обозначается именем «новейшей цивилизации», развитие наук, быть может, ещё более необходимо для нравственного благосостояния народа, чем для его материального процветания.
Учитель – это светоч нации. Ежедневным кропотливым трудом каждый из вас вносит неоценимый вклад в развитие страны. Вы сеете семена знаний в молодые сердца и растите мыслящую нацию. Ибрай Алтынсарин говорил: «Превыше всего я ценю хорошего учителя». Педагог – ключевая фигура в построении будущего страны, поэтому ему должно быть отведено достойное место в обществе.