Қазақ журналистикасының қара нары, Қазақстанның құрметті журналисі, Мәдениет қайраткері Сәлім Меңдібай Тоқмырзаұлына арналған «Қаламын қалың қауым қастер тұтқан тұлға!» атты көрменің ашылуы өтті.
Қазақстанның Жазушылар және Журналистер Одағының мүшесі Сәлім Меңдібаев – 1946 жылы 5 шілдеде Қостанай облысы, Меңдіқара ауданы, Ақсуат кентінде туған. 1969 жылы Қазақ ұлттық университетінің журналистика факультетін тәмәмдаған. 1971 жылдан бастап Қостанай облыстық «Қостанай таңы» газеті редакциясында еңбек етті. 1979 жылы Алматы жоғары партия мектебін сырттай оқып бітірді. 1996 жылдан бері Ахмет Байтұрсынов атындағы Қостанай мемлекеттік университетінің (Қостанай өңірлік университетінің) журналистика факультетінде ұстаздық етті. Ал 1999 жылдан бастап «Қостанай таңы» газеті Бас редакторының бірінші орынбасары болып қызмет етті.
Облыстық Ыбырай Алтынсарин музейі қарымды қаламгердің құнды дүниесінен көрме жасақтап, нар тұлғаның мұрасын музей келушілеріне кеңінен насихаттауды қолға алды. Сәлім Тоқмырзаұлы қаламына кие қонған журналист, жазушы Бейімбет Майлин, Мұхаметжан Сералиндей асылдардың сынығы. Ол Ақсуаттағы Ыбырай салдырған мектепте әліппе таныды. Сегізінші сыныптан Қостанай қаласындағы Ы.Алтынсарин атындағы мектеп-интернатында білім алып, тәмәмдап шықты. Қаламгердің бүкіл өміріне осы екі мектеп азық болды.
Салтанатты жиын басы Сәлім Тоқмырзаұлы 45 жыл қызмет атқарған «Қостанай таңы» редакциясы ғимаратының қабырғасына ілінген ескерткіш тақтаның ашылуымен басталған еді. Биыл облыстық «Қостанай таңы» газетінің 100 жылдық мерейтойына орай өткізілген мерейлі іс-шарада аға буын өкілдері бас қосып, қаламы қарымды қаламгердің өшпес мұрасын, өсиет-өнегесін еске алып, жас ұрапаққа үлгі етті.
Көрменің ашылуында Сәлім Тоқмырзаұлының көзін көріп, әріптес, дос-жаран болғандардың барлығы төбе көрсетті. Музейдегі көрменің ашылу салтанатында 45 жыл бірге қызметтес болған белгілі сатирик, журналист Дәмір Әбіш пен шәкірт болып бірталай шапағатын көріп, тәлімін алған Мирас Жүнісбеков сынды ағалар естеліктерімен бөлісіп, сөз сөйледі.
Ағаның артында өшпес із, қазыналы рухани мұра қалды. «Тұмарымыз – Түркістан», «Біздің елдің жігіттері», «Армысың, алтын таң!», «Өшпес даңқ», «Жүрек лүпілі», «Еменнің айыр бұтағы», «Мөп-мөлдір дүние», «Ілияс Омаров», «Еркімбайдың Сұлтаны», «Терең тамыр» секілді кітаптары ағамыздың қаламының қуатын, өрлігі мен тереңдігін таныта алды. Соңында тағзым етіп келген қонақтар назарына Сәлім Меңдібайдың жарқын бейнесі үлкен экран арқылы беріліп, бейнефильм көрсетілді.
Сералы МЫРЗАБАЙ,
Жамал ШАУКЕН
Я непоколебимо верю, что наука и мир восторжествуют над невежеством и войной, что народы сойдутся друг с другом не для разрушения, а для созидания, и что будущее принадлежит тем, кто сделает более для страждущего человечества.
Величайшие открытия рождаются из простых наблюдений, если смотреть на мир с пытливостью ребёнка.
Наука должна служить людям, а не оставаться в стенах академий. Наука не имеет родины, потому что знание принадлежит всему человечеству.
На той ступени развития, которой мы достигли и которая обозначается именем «новейшей цивилизации», развитие наук, быть может, ещё более необходимо для нравственного благосостояния народа, чем для его материального процветания.
Учитель – это светоч нации. Ежедневным кропотливым трудом каждый из вас вносит неоценимый вклад в развитие страны. Вы сеете семена знаний в молодые сердца и растите мыслящую нацию. Ибрай Алтынсарин говорил: «Превыше всего я ценю хорошего учителя». Педагог – ключевая фигура в построении будущего страны, поэтому ему должно быть отведено достойное место в обществе.