«Өлеңнен кейінгі өлең»

Выпуск - №3(699)   :   23.01.2026
96

Өлеңнен кейінгі өлең (1)

Торғайдан түлеген ақындардың санында қисап жоқ. Ахаң-Жаһаң бастаған поэзияның үркін көші өзі алдына бөлек әңгіме. Ал сол сара жолды үзбей, бәлки, жалғап келе жатқан ақындардың шоқтығы биік. Солардың қатарына журналист, облыстық «Қостанай таңы» газеті бас редакторының орынбасары әрі ақын Аслан Қанғожинді де жатқызуға болады.

Өлеңнен кейінгі өлең (3)

Кейіпкеріміз «Шабыт» меценаттар клубы сыйлығының иегері, М.Дулатұлы мүшайрасының және М.Сералиннің 150, «Қостанай таңы» газетінің 100 жылдығына арналған жазба айтыстың жеңімпазы, республикалық, облыстық жыр мүшайраларының жүлдегері. Ол өзге ақындар секілді мектеп қабырғасында жүріп-ақ қолына қалам алып, жыр әлеміне қадам басқан. Ал поэзияның терең тұнығына бойлау, өлеңге шын мәнінде беріліп, жан дүниесін арнау студенттік албырт шақтың еншісіне тиесілі. Ақынның алғашқы жыр жинағын «Өлеңнен кейінгі өлең» деп атауы да кездейсоқтық емес. Автордың өзі бұл атауды «шығармашылықтан кейінгі тыныс» деп түсіндіреді.

Өлеңнен кейінгі өлең (2)


– Алғашқы жыр жинағымды «Өлеңнен кейінгі өлең» деп атауымның өзіндік себебі бар. Шығармашылық жолымда аздаған үзіліс болып, сол тыныс маған ойға шомып, жаңа толғаныстарға жетеледі. Атауы да сол кезеңде туған ойдың жемісі. Оның үстіне, жинақта дәл осы атаумен жазылған өлең де бар. Жалпы, өлең жазғаннан кейін жан дүниең тазарғандай, ішкі бір жеңілдік пен рақат сезімі орнайды. Бұл өлең де сондай көңіл-күйден, жанның терең тынысынан туған, – дейді Аслан Жақсылықұлы.
Аға буынның ақын жайлы айтар пікірі тіптен бөлек. Өйткені көп жағдайда шығармашылық иесі адуынды, мінезі асау, дүлей дауылдай болып келетіні белгілі, дегенмен кейіпкеріміз бұл қалыпқа сыймайды. Оның болмысы байсалды, ақ көңілі аңғарылады, өзіне ғана тән дара қолтаңбасы бар.
– Бұл кітапта оның жастық шағына тән барлық сезімдер мен күйзелістер, толғаныстар мен әсерлер көрініс тапқан. Поэзиядағы алғашқы қадамдар, өмірге деген махаббат пен алғашқы толқыныстар және осы әлеммен бір ырғақта соққан жүрек лүпілі. Әрбір жолдан, әрбір өлеңнен оның жастыққа тән өмірсүйгіштігі мен ішкі қуатын аңғаруға болады. Оның өзгелерден ерекшелігі де осында. Әрине, Аслан секілді ақындар жетістіктерін мақтан етіп, кітап шығарып, тұсаукесер өткізуге әбден құқылы. Бүгінде ол «қамал алатын» жасқа жетті деуге болады, – дейді Қазақстан Жазушылар Одағының Қостанай облыстық филиланың төрағасы Жанұзақ Аязбеков.
Жас буын Аслан Қанғожинді журналист ретінде таниды. Тіпті көпшілік оның өлең жазатынын жыр жинағының тұсаукесерінде ғана білген. Солардың бірі – кітапхананың тұрақты оқырманы Қуандық Қабдуллин. Оның айтуынша, әр қаламгерді тосын, жаңашыл қырынан танудың өзіндік артықшылығы бар.
– Аслан аған облыстық «Қостанай таңы» газетінде тілші, кейіннен аталған басылымның бас редакторының орынбасары болғанын білемін. Ағамыздың түрлі тақырыпта жазған мақалаларын оқып тұрамын. Қоғамдағы сан түрлі мәселелерге үн қатып, жергілікті билік өкілдерімен, танымал тұлғалармен сұхбаттарын да газет беттерінен оқимын. Ал бүгін ағамыздың ақындық қабілеті бар екенін және жас кезінде талай айтысқа қатысқанын естіп таңғалдым, – дейді ол.

Гүлім БАТЫР,
Әділет НҰРАБАЕВ,
А.Байтұрсынұлы атындағы
ҚӨУ журналистика мамандығының
4-курс студенттері

Реклама

Учитель – это светоч нации. Ежедневным кропотливым трудом каждый из вас вносит неоценимый вклад в развитие страны. Вы сеете семена знаний в молодые сердца и растите мыслящую нацию. Ибрай Алтынсарин говорил: «Превыше всего я ценю хорошего учителя». Педагог – ключевая фигура в построении будущего страны, поэтому ему должно быть отведено достойное место в обществе.

Я спросил у посла Японии, каким образом его страна сумела так быстро достичь высокой степени развития, стала играть в мире столь важную роль? Мне очень понравился ответ посла: «Японцы верили, что единственный способ поднять страну – это дать своим детям лучшее образование, чем они имели сами, самым важным для них было уйти от своего положения крестьян и получить образование. Поэтому в семьях огромные усилия прикладывались к тому, чтобы поощрять детей хорошо учиться в школе, чтобы они могли чего-то достичь. Из-за этого стремления постоянно чему-то учиться, через систему образования распространялись новые идеи из внешнего мира. Это одна из причин быстрого развития Японии».