Бүгінгі таңда қоғамымыздың даму бағытында жан-жақты, сауатты, саналы азамат тәрбиелеу мәселесі жүктеліп отыр. Мектепке дейінгі шақтағы баланың негізгі әрекеті – ойын болғандықтан, оның өмірді тану процессі осы ойын әрекеті арқылы қалыптасады.

«Бала өмірінде ойынның маңызы зор, ересек адам үшін еңбектің, жұмыстың, қызметтің қандай маңызы бар болса, бала үшін ойынның маңызы да сондай. Бала ойында қандай болса, өскен соң жұмыста да көп жағынан сондай болады», – деп А.С. Макаренко айтқандай, ойын технологиясы арқылы баланың оқуға ынтасын, қызығушылығын арттыру жеңіл болмақ. Ойын арқылы баланы білім алуға, оқуға қызықтыра отырып, тұлғалық дамуын қалыптастыруға болады.
Балалардың ой-өрісін дамыту жолында дидактикалық ойындар маңызды. Әрбір сәбидің ертеңі үлкен азаматтыққа жалғасатын жеке басына қатысты белгі-бедері оның ойын әрекеті барысында қалыптасады. Сондықтан да, балалардың ойынын осы бастан дұрыс ұйымдастыру қажет. Ойын барысында баланың шығармашылығы, мүмкіндіктері, көңіл-күйі және ерік-жігері айқын білінеді. Бұл ойлау процесімен тығыз байланысты. Ойын дегеніміз – ұшқын, білімге құштарлық пен еліктеудің маздап жанар оты. Шынында да, бала үшін ойын – өмір сүрудің белсенді формасы саналады. Сол арқылы бала ересектерге еліктейді, олардың іс-әрекеттерін қайталайды, қарым-қатынастарын үйренеді, еңбектің мәнін түсініп, адамгершілік нормаларын игереді.
Балабақшада балалардың ойынға деген қызығушылығын, ынтасын ұйымдастыру қызметінің кезеңдеріне ұштастырудың маңызы зор. Ойынның түрлері көп. Соның ішінде оқу іс-әрекетінде жиі қолданылатыны – осы дидактикалық ойындар. Олар балалардың ынта-ықыласын күшейтеді, оқудың қиын процесін жеңілдетеді, балалардың дамуына ықпал етіп, балалардың білім алуға деген қызығушылығын арттырады. Дидактикалық ойындар баланы қызықтыра отырып, жаңа сабақты немесе өткен материалды берік меңгертуге көмектеседі. Ойын – адамның өмірді тану жолындағы алғашқы қадамы болғандықтан, бұл процесске немқұрайды қарамаған абзал.
Ұлмекен ХАМИТБЕКОВА,
«Жұпар» б/б тәрбиешісі,
Амангелді ауданы
Я непоколебимо верю, что наука и мир восторжествуют над невежеством и войной, что народы сойдутся друг с другом не для разрушения, а для созидания, и что будущее принадлежит тем, кто сделает более для страждущего человечества.
Величайшие открытия рождаются из простых наблюдений, если смотреть на мир с пытливостью ребёнка.
Наука должна служить людям, а не оставаться в стенах академий. Наука не имеет родины, потому что знание принадлежит всему человечеству.
На той ступени развития, которой мы достигли и которая обозначается именем «новейшей цивилизации», развитие наук, быть может, ещё более необходимо для нравственного благосостояния народа, чем для его материального процветания.
Учитель – это светоч нации. Ежедневным кропотливым трудом каждый из вас вносит неоценимый вклад в развитие страны. Вы сеете семена знаний в молодые сердца и растите мыслящую нацию. Ибрай Алтынсарин говорил: «Превыше всего я ценю хорошего учителя». Педагог – ключевая фигура в построении будущего страны, поэтому ему должно быть отведено достойное место в обществе.