Қазаққа қиындықта сүйеу, қуанышта көңіл қанаты болған қара домбыраның қоңыр үні – қанымызда, бебеулеген сарыны – санамызда сақталған. Сондықтан, шанағынан шамырқанған күй төгілсе, елең етпейтініміз жоқ.

Домбыра – жер бетінде кеңінен тараған шертпелі аспаптардың қатарына кіреді. 2018 жылдан бері шілденің алғашқы жексенбісі қазақтың төл аспабының күні ретіне тойланып келеді. Ұлттық домбыра күніне орай Рудный қалалық орталық кітапханада Мемлекеттік тілдегі кітапхананың ұйымдастыруымен «Күмбірлесін қазақтың домбырасы» атты әдеби-музыкалық кеш өткізілді.
Бұл – елімі үшін ерекше мейрам. Оны ел болып атап өту арқылы халқымыздың рухын көтеріп, танымын арттырамыз. Сондай-ақ ұлы дала дәстүрлерін жас ұрпақтың санасына сіңіріп, төл өнеріміздің құдіретін танытамыз. Шын мәнінде, қазақтың қара домбырасы – ұлтымыздың бойтұмары. Оның үні әрқайсымыздың жүрегімізге жақын. Өйткені, қазақ пен домбыра – бір-бірінен бөліп қарауға болмайтын егіз ұғым.
Кешіміздің құрметті қонақтары «Кездесу» клубының мүшелері мен тұрақты оқырмандар және Б.Майлин, А.Байтұрсынов, М.Дулатов атындағы мектеп оқушыларынан құралған «Алтын домбыра» ансамблінің қатысуымен «Балбырауын», «Келіншек» күйлері орындалды. Рудный қалалық ақсақалдар кеңесінің төрағасы Тілеуқабылов Жаңбыршы аға сөз алып, домбыра жайлы аңызбен бөлісіп, өлең шумақтарын оқыды. «Жадыра» халықтық-вокалдық ансамблі мен Қостанай шаһарынан келген қонақтармыз да тамылжыта ән салып, қонақтарымызға көтеріңкі көңіл-күй сыйлады. Кітапханашыларымыз да, өз кезегінде, өлең жолдарын мәнерлеп оқыды.
Артынша «Күмбірлесін қазақтың домбырасы» атты кітап көрмесіне шолу жасалып, ұлттық аспаптың және Ұлттық домбыра күні тарихына байланысты викториналық сұрақтар қойылды. Мереке қатысушыларға ерекше әсер қалдырғандығын айтады. Расымен де, домбыра – бүкіл Қазақстан халқын біріктіретін теңдесі жоқ мәдени мұра. Ұлттық руханиятымызды дәріптейтін мереке домбыраның мәртебесін биікке көтере берсін дегім келеді.
Жаңагүл УРГАНЧБАЕВА,
Мемлекеттік тілдегі
кітапхана қызметкері,
Рудный қаласы
Я непоколебимо верю, что наука и мир восторжествуют над невежеством и войной, что народы сойдутся друг с другом не для разрушения, а для созидания, и что будущее принадлежит тем, кто сделает более для страждущего человечества.
Величайшие открытия рождаются из простых наблюдений, если смотреть на мир с пытливостью ребёнка.
Наука должна служить людям, а не оставаться в стенах академий. Наука не имеет родины, потому что знание принадлежит всему человечеству.
На той ступени развития, которой мы достигли и которая обозначается именем «новейшей цивилизации», развитие наук, быть может, ещё более необходимо для нравственного благосостояния народа, чем для его материального процветания.
Учитель – это светоч нации. Ежедневным кропотливым трудом каждый из вас вносит неоценимый вклад в развитие страны. Вы сеете семена знаний в молодые сердца и растите мыслящую нацию. Ибрай Алтынсарин говорил: «Превыше всего я ценю хорошего учителя». Педагог – ключевая фигура в построении будущего страны, поэтому ему должно быть отведено достойное место в обществе.