«Ұстаз бақыты – шәкіртінің жетістігін көру», «Шәкіртсіз ұстаз – тұл» деген ұлағатты сөздер бар халқымызда. Рас, ұстаздық пен шәкірт ұғымын бірінің екіншісіне үйретуі, екіншісінің үйреткенді ынта қойып тыңдап, сол білім негізінде жақсы қырынан танылуы – мақтаныш.
Иә, шәкіртсіз ұстаз – бұтақсыз қу ағаш сияқты. Әрбір шәкіртімнің жасаған әрекеті – мен үшін қайталанбас бейнелер. Жұмыста да, үйде де тек шәкірттерімнің қылықтарын ойлап жүретінмін. Биыл шәкірттерім 4-сынып бітіріп, орта буынға қадам басайын деп жатыр. Олардың әрқайсысы жадымда ғана емес, жанымда да мәңгі сақтаулы. Себебі, олардың өмірге деген қызығушылығын ояттым, баламдай тәрбиелеп, жақсылығына сүйсініп, жамандықтан жиренуге шақырдым. Олардың қуанышына ортақтастым, кемшін тұстарына күйіндім де.
Табиғаттың ең бір үлкен сыйы – ұстаздың шәкірт жүрегінде мәңгі ойып орын алып қалуы. Егер шәкірт жүрегінде мәңгі қалсаң, онда сол бала жүрегінің кілтін дұрыс тапқаның. Ондай құпия кілтті табу үшін асқан қабілеттілік, байқағыштық, елестету, әдептілік өте қажет. Адам өзінің айрықша сыйлайтын, сенетін, тәнті болып, мақтан тұтатын тұлғасының айтқанын екі етпейді, тапсырмасын ауырсынбайды, оны шын пейілі, ықыласымен, бар ынтасымен және шабытпен орындайды. Менің шәкірттерім де сондай. Олар: Нұрислам Ерсайын мен Ильсур Жалмухамбетов.
Бірінші сыныпқа келгенде Нұрислам тұйық болып көрінгенмен, оның ұшқыр ойы, үкілі үмітінен көп нәрсені күтуге болатын байқадым. Ал, Ильсур шәкіртім орысша сөйлеуге бейімделген еді. Бірақ, ынта қойып, әр іске ерекше ықыласпен кірісетін шәкірттеріме жауапты жұмыс тапсырып, үкілеген үмітімді арттым. Олар түрлі ғылыми жоба байқауларына қатысып, сол сенімді ақтады. Тақырыпты бірлесе отырып таңдап, аймақ, аудан көлеміне де шығуы олардың шыдамдылығы мен еңбекқорлығы, адал еңбегінің арқасы. Таңдаған тақырыптың өзектілігі, мақсаты, проблемалары туралы ой тұжырымдап, ерекше мән беруі – биік белестерден көрінулеріне бірден-бір сеп болды.
Ұстаздық – қиындығы мен қызығы қатар жүретін мамандық деп жатады. Салмағы ауыр осы бір сөзден көп ой түюге болады. Сондықтан, елдің ертеңі – біздің қолымызда.
Гүлжан ЕРМАГАМБЕТОВА,
Жамбыл ЖББМ
бастауыш сынып мұғалімі,
Қостанай ауданы
Я непоколебимо верю, что наука и мир восторжествуют над невежеством и войной, что народы сойдутся друг с другом не для разрушения, а для созидания, и что будущее принадлежит тем, кто сделает более для страждущего человечества.
Величайшие открытия рождаются из простых наблюдений, если смотреть на мир с пытливостью ребёнка.
Наука должна служить людям, а не оставаться в стенах академий. Наука не имеет родины, потому что знание принадлежит всему человечеству.
На той ступени развития, которой мы достигли и которая обозначается именем «новейшей цивилизации», развитие наук, быть может, ещё более необходимо для нравственного благосостояния народа, чем для его материального процветания.
Учитель – это светоч нации. Ежедневным кропотливым трудом каждый из вас вносит неоценимый вклад в развитие страны. Вы сеете семена знаний в молодые сердца и растите мыслящую нацию. Ибрай Алтынсарин говорил: «Превыше всего я ценю хорошего учителя». Педагог – ключевая фигура в построении будущего страны, поэтому ему должно быть отведено достойное место в обществе.